certować się


certować się
certować się {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk Ia, certować siętuję się, certować siętuje się {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'wzbraniać się przed czymś, wymawiać się od czegoś grzecznościowo, dla zachowania przyjętych form; robić ceregiele': {{/stl_7}}{{stl_10}}Trochę się certowała, ale w końcu dała się zaprosić na imprezę. Nawet się nie certował, kiedy dyrektor zaproponował go na kierownika działu. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'grzecznie, układnie spierać się z kimś w mało istotnej sprawie, zwykle kto z rozmawiających ma to zrobić; droczyć się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Certowały się, która ma usiąść na miejscu przy oknie. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}to samo co cackać się: Miał wiele poszanowania dla niecertującej się ze słowami pani premier. <łac.> {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • certować się — ndk IV, certować siętuję się, certować siętujesz się, certować siętuj się, certować sięował się «wymawiać się nieszczerze od czegoś; robić ceregiele, ceremonie; droczyć się; cackać się» Certować się z podaniem ognia. ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • handryczyć się — ndk VIb, handryczyć sięczę się, handryczyć sięczysz się, handryczyć sięycz się, handryczyć sięczył się pot. «sprzeczać się, spierać się; certować się» Handryczyć się po całych dniach. Handryczyć się o coś. Handryczyć się z kimś. ‹z niem.› …   Słownik języka polskiego

  • ceregielować się — ndk IV, ceregielować sięluję się, ceregielować sięlujesz się, ceregielować sięluj się, ceregielować sięował się pot. «robić ceregiele; certować się, ceremoniować się» Jedz, nie ceregieluj się. Ceregielować się z dziećmi …   Słownik języka polskiego

  • ceremoniować się — ndk IV, ceremoniować sięniuję się, ceremoniować sięniujesz się, ceremoniować sięniuj się, ceremoniować sięował się «robić ceremonie; przesadnie przestrzegać form towarzyskich, zachowywać się etykietalnie, sztywno; certować się» Ceremoniować się o …   Słownik języka polskiego

  • ceregielić się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, ceregielić sięlę się, ceregielić sięli się, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} grzecznościowo wymawiać się, wzbraniać się przed czymś, wynajdując nieistotne przeszkody, zastrzeżenia; robić ceregiele, certować się : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kramarzyć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} certować się, spierać się przez dłuższy czas : {{/stl 7}}{{stl 10}}Kramarzyć się z nieproszonym gościem, z pijakiem. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • certolić się — ndk VIa, certolić sięlę się, certolić sięlisz się, certolić sięol się, certolić sięlił się posp. → certować się …   Słownik języka polskiego

  • certowanie się — n I rzecz. od certować się …   Słownik języka polskiego

  • ceremonia — ż I, DCMs. ceremonianii; lm D. ceremonianii (ceremonianij) 1. «uroczysty akt, obrzęd przebiegający według ustalonego planu, zwykle z zachowaniem tradycyjnych, symbolicznych form» Dworska, kościelna ceremonia. Ceremonia pogrzebowa. Ceremonia… …   Słownik języka polskiego

  • ceregiela — ż I, DCMs. ceregielali; lm D. ceregielali zwykle w lm «zbyteczne, konwencjonalne grzeczności, ceremonie, wymawianie się, wysuwanie nieistotnych skrupułów, zastrzeżeń; certowanie się» Zbędne ceregiele. Zrobić coś po długich ceregielach, z wielkimi …   Słownik języka polskiego